سفارش تبلیغ
صبا

ابریق
ابـــریق (بریق) در فرهنگ روستایی ما به کوزه ی کوچک سفالین گفته می شود که بیشتر مخصوص بچه هاست و در کوکی آن را با خود به دروزار می بردیم و خاطره اش برای همیشه در ذهنم مانده ...ابریق در آثار خیام و بعضی شاعران دیگر جایگاه خاصی دارد و همچنین در سوره واقعه بصورت جمع به آن اشاره شده است « باکواب و اباریق » 
قالب وبلاگ

هی نگاهت می کنم هی آه از دل می کشم

نقش زیبای تو را بـر ریـگ ساحــــل می کشم

موج اشک می آید و با خود به دریا می بــــرد

آنچـه من از چهره ی نازت شمایل می کشم


[ جمعه 96/4/23 ] [ 12:54 عصر ] [ حسین میرزابیگی ] [ نظرات () ]

 

وقتی کتابی را ورق زدی

و مست و مدهوش شدی

تعجب نکن

چون نویسنده برای هر کلمه اش

باید شبی نخفته باشد

و برای هر جمله اش

روزی اندیشیده باشد

و برای هر ورقش

شاید بیش از شیشه ای عرق ریخته باشد ... !

 


[ یکشنبه 95/9/21 ] [ 9:27 صبح ] [ حسین میرزابیگی ] [ نظرات () ]

دل به دریا می زنم با شوق دلداری که نیست 

بوسه باران می کنم در خاطرم یاری که نیست

می برم دست گلی زیبا به رسم عاشقی

می کنم تقدیم معشوق سزاواری که نیست

چشم براه کودکی زیبا به زایشگاه عشق

می نشینم در کنار تخت بیماری که نیست

شور می گیرم و می خوانم به آواز حزین

با صدا و نغمه های نازک تاری که نیست

سالهاست بر دوش دارم این سر سنگین را

 می کشانم در خیالم سوی آن داری که نیست

روز روشن با چراغ در شهر می گردم ، حیف

در پی خود ! در پی انسان بیداری که نیست ...

 


[ جمعه 95/9/19 ] [ 3:24 عصر ] [ حسین میرزابیگی ] [ نظرات () ]

 

هیچکس آخر نفهمید این من دیوانه را

هرکسی جوری نگه کرد خانه ویرانه را

نیستی و هستم ، چه بودی در نبودت ای عزیز

عاقبت ویران نمایم از غمت این خانه را

کاشکی بودی و بودم در کنارت شادمان

کاشکی بودی و می دادی صفا کاشانه را

جان من برگرد که جانم بی تو از دست می رود

ای خدا از من بگیر جانم ، مگیر جانانه را

خال تو چون دانه بود و زلف تو چون دام دل

پای در دامت نهادم تا بچینم دانه را

آشنا بودیم ولی بیگانه ای از ره رسید

کودکی کردی پسندیدی تو آن بیگانه را

دیدی آخر دل نباید بست به هیچ بیگانه ای

پس بیا هرچند دیر ، تیمار کن این دیوانه را

            23/1/95 بیدوی

 


[ یکشنبه 95/9/14 ] [ 8:19 عصر ] [ حسین میرزابیگی ] [ نظرات () ]

به دریا می زنم هنگام طوفان                نه با کشتی که با یک تخته پاره

به صحرا و بیابان پا برهنه                  بدنبال تو می گردم دوباره         9/5/95

 

یاد ایامی که چشمت باده بود                            گوشه ای از چادرت سجاده بود

مومنی مست ، مومنی باده بدست  !                      با تو ام این اتفا ق افتاده بود ! 

                                                                                                                         سه شنبه 5/5/95


[ یکشنبه 95/6/21 ] [ 10:58 صبح ] [ حسین میرزابیگی ] [ نظرات () ]


.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

حسین میرزابیگی اهل روستا ( بیدوی ) آواره ی شهر ( فعلا مشهد ) آثار چاپ شده : 1- بچه های مدرسه بیدوی 2- قاصدکها در باد 3- ترکشهای روح 4- انتظار سبز 5- از جبهه تا دانشگاه 6- مردانه در میدان ، 7- طعم شیرین پیروزی ـ ذهنم بیشتر از آنکه موزون باشد معناگراست ! آنچه در این صفحه می بینید تراوشات ذهنی خودم می باشد مگر اینکه منبعی برایش ذکر کرده باشم . در این صفحه بیشتر مطالب ادبی و شعرگونه هایم را می گذارم ، نوشته های سیاسی و ارزشی ام را در وبلاگ « ترکشهای روح » ببینید .
موضوعات وب
امکانات وب


بازدید امروز: 0
بازدید دیروز: 3
کل بازدیدها: 5449